فاصله حرف و عمل در قزوین: شعار پژوهش، فشار بر پژوهشگران
شفق؛ محمدرضا صفیخانی، معاون امور اقتصادی و توسعه منطقهای استاندار قزوین، روز گذشته در مراسم پایانی «هفته پژوهش و فناوری» بار دیگر بر ضرورت پیوند صنعت و دانشگاه تأکید کرد، اما این در حالی است که به نظر میرسد حلقهای مفقوده بین سخنان مقامات و اقدامات عملی در این زمینه وجود دارد.
صفیخانی با بیان اینکه کشور «امروز بیش از هر زمان دیگری» به نگاه فناورانه و پژوهشمحور نیاز دارد، گفت: «صنعت ما بدون اتکای واقعی به دانش، پژوهش و فناوری نمیتواند مسیر توسعه را طی کند.»
او که چالشهایی مانند بحران آب و دیپلماسی اقتصادی را پیشروی استان و کشور خواند، نقش اساتید و پژوهشگران را «سنگینتر از گذشته» توصیف کرد.
شعارهای تکراری، خروجی محدود
با این حال، معاون اقتصادی استاندار قزوین خود اعتراف کرد که با وجود تأکیدهای مکرر در «چهار تا پنج سال گذشته» بر پیوند صنعت و دانشگاه، «خروجیها همچنان با انتظارات فاصله دارد.» این اعتراف، پرسشهایی را درباره کارآمدی برنامههای گذشته و عدم تحقق وعدهها ایجاد میکند.
صفیخانی از پژوهشگران خواست «منتظر یک فرد یا یک دستگاه برای رفع مشکلات نباشند» و خود برای ارائه راهحلهای عملی پیشقدم شوند. اما این درخواست در شرایطی مطرح میشود که نهادهای علمی و تخصصی مستقل، از جمله جهاد دانشگاهی، به گزارشهای رسانهای تحت فشار سیاسی قرار دارند.
زمینهسازی سیاسی برای انتصابهای مورد نظر
بر اساس اطلاعاتی که در اختیار شفق قرار گرفته، مجموعه علمی و تخصصی جهاد دانشگاهی به تحریک برخی چهرههای جناح اصلاحطلب و برخی مدیران ارشد تندروی دولتی، تحت فشار است تا مدیرانش تغییر کنند. این اقدام که با هدف زمینسازی برای انتصابهای مورد نظر صورت میگیرد، میتواند فضای فعالیت علمی و تخصصی مستقل را بیش از پیش تحت تأثیر ملاحظات سیاسی قرار دهد و همچنین این نهاد عمومی غیردولتی را به سمت سقوط و اضمحلال سوق دهد.
تأکید بر حمایت، در عمل رویارو با چالش
صفیخانی در بخش دیگری از سخنانش بر «حمایت هدفمند از شرکتهای دانشبنیان»، «کاهش بروکراسی» و «تقویت پیوند واقعی صنعت با دانشگاه» تأکید کرد. او گفت بسیاری از شرکتهای فناور به دلیل «ضعف در مدلهای مالی» یا «فاصله از بازار» موفق به تولید انبوه نمیشوند.
با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده که ادعای کاهش بروکراسی اغلب در عمل با گسترش دیوانسالاری و سازوکارهای دستوپاگیر همراه بوده است.
به نظر میرسد تا زمانی که فضای ناامن برای نهادهای علمی مستقل وجود دارد و سیاستگذاریها بر اساس شعار باقی بماند، تحول واقعی در ارتباط صنعت و دانشگاه دور از دسترس خواهد بود.
انتهای پیام/