خرس
طلوع دوبارهی حیات در ارتفاعات الموت؛ وقتی یک قاب، حماسهی سلامت یک اکوسیستم را روایت میکند
۳ مرداد, ۱۴۰۵
در آن سوی مههای صبحگاهی که رشتهکوههای البرز را در آغوش کشیده، دوربین یک طبیعتگرد حرفهای، نه یک عکس، که یک سند زنده از بهبودی زمین را ثبت کرده است. حضور دو قلاده خرس مادر با تولهای کنجکاو در دل منطقهی حفاظتشدهی الموت، فراتر از یک مشاهدهی نادر، گواهی بر بازگشت تعادل به زنجیرهی غذایی و اثبات تابآوری این زیستبوم ارزشمند در برابر تهدیدات است؛ روایتی که در آن، «حضور آگاهانهی انسان» جای «تخریبِ غریزی» را گرفته است.