طلوع دوبارهی حیات در ارتفاعات الموت؛ وقتی یک قاب، حماسهی سلامت یک اکوسیستم را روایت میکند
شفق؛ درست در نقطهای از استان قزوین که آسمان و کوهستان یکی میشوند، تازهترین فصل از کتاب «احیای طبیعت» ورق خورد. تصاویر خیرهکنندهای که به تازگی توسط «رضا یوسفی»، مستندساز و عکاس حیاتوحش، از یک خانوادهی خرس قهوهای (ماده و توله) در ارتفاعات الموت ثبت شده، نه یک رخداد تصادفی، بلکه یک هشدار امیدبخش است: اکوسیستم این منطقه همچنان ظرفیت میزبانی از بزرگترین گوشتخواران خشکیپا را دارد و حُرمت امن خود را برای گونههای کلیدی حفظ کرده است.
اما آنچه این روایت را از یک گزارش محیطزیستی معمولی متمایز میکند، دگردیسی عمیقی است که در رفتار انسانهای این منطقه رخ داده است. «سیداسدالله هاشمی»، مدیرکل حفاظت محیطزیست استان قزوین، در این باره میگوید: «ما شاهد گذار از نگاهِ مصرفگرایانه به نگاهِ احترامآمیز به طبیعت هستیم. گردشگران امروزیِ الموت، به جای تعقیب حیوانات یا برهمزدن آرامش آنها، با رعایت دقیقترین پروتکلهای زیستمحیطی، به تماشا و درکِ رفتارِ این موجودات مینشینند. این همان تحولی است که حفاظت را از یک وظیفهی دولتی به یک جنبش مردمی تبدیل کرده است.»
هاشمی با اشاره به نقش فناوری و هنر در این مسیر، تأکید میکند که تصاویر باکیفیت از گونههای وحشی، دیگر صرفاً یک «اثر هنری» نیستند، بلکه به «سندِ علمی» و «ابزارِ اقناعِ عمومی» بدل شدهاند. او خاطرنشان میسازد: «وقتی مردم چهرهی معصوم یک تولهخرس را در قاب دوربین میبینند، یک پیوند عاطفی ناگسستنی با او پیدا میکنند؛ پیوندی که بسیار مؤثرتر از هر بخشنامه یا قانون خشکی، آنها را به حفاظت از این گونه ترغیب میکند.»
در همین راستا، مدیرکل محیطزیست استان، با تقدیر ویژه از رضا یوسفی به دلیل ثبت حرفهای و متعهدانهی این گونههای ارزشمند، تأکید کرد که چنین مستنداتی، سرمایهای بیبدیل برای فرهنگسازی زیستمحیطی و نیز ترسیم نقشهی دقیقِ اکولوژیک کشور در آینده هستند.
انتهای پیام/
پیام پایانی این مقام مسئول، فراخوانی هوشمندانه به تمام دوستداران طبیعت است: *«بیایید با دوربینهایمان به جای تفنگ، و با نگاهمان به جای دستدرازی، به حراست از این میراث کهن بپردازیم. الموت به ما ثابت کرد که اگر انسان «تماشاگرِ مسئول» باشد، زمین «شفا» مییابد.»* و این گونه، قابِ دوربینها به گواهی بر سلامتِ کرهخاکمان بدل میشوند؛ گواهی که در ارتفاعات الموت، به زیبایی هرچه تمامتر، قرائت شده است.
انتهای پیام/