اتحاد استراتژیک شورای شهر و محیطزیست قزوین؛ نقشهراهی برای حفاظت مشارکتی
شفق؛ در روزهای اخیر، ساختمان ادارهی کل حفاظت محیطزیست استان قزوین میزبان نشستی بود که میتوان آن را نقطهی عطفی در همگرایی نهادهای مدنی و اجرایی دانست. سید اسدالله هاشمی، مدیرکل محیطزیست استان، میزبان علی فرمانی، عضو شورای اسلامی شهر قزوین، و هیئتی از اعضای انجمن خیرین بود تا در مورد آیندهی سلامت زیستمحیطی شهر و استان به گفتوگو بنشینند. آنچه این جلسه را از نشستهای معمول متمایز میکرد، نه صرفاً حضور مسئولان، که زبان مشترکی بود که از همان دقایق ابتدایی شکل گرفت؛ زبانی که بر «همافزایی» و «مسئولیت جمعی» تأکید داشت.
علی فرمانی، که پیشتر چالشهای محیطزیستی قزوین را از نزدیک رصد کرده بود، با صراحت از ناکارآمدی رویکردهای سنتی سخن گفت. او با اشاره به پیچیدگی معضلات شهری – از آلودگی هوا تا مدیریت پسماند- خاطرنشان کرد: «دیگر زمانی نیست که تصور کنیم یک نهاد بهتنهایی میتواند پاسخگوی بحرانهای محیطزیستی باشد. تغییر اقلیم، کاهش منابع آبی و فرسایش خاک، مرزهای سازمانی را نمیشناسند.» فرمانی با تأکید بر ضرورت گذار از «مدیریت تکبعدی» به «مدیریت مشارکتی»، از آمادگی کامل شورای شهر و انجمن خیرین برای همراهی با برنامههای محیطزیستی خبر داد و گفت: «ما بهدنبال خلق یک همافزایی واقعی هستیم تا با تکیه بر تخصص کارشناسان، برای طبیعت قزوین کاری ماندگار انجام دهیم.»
در سوی دیگر میز، سید اسدالله هاشمی، با قدردانی از نگاه آیندهنگر شورای شهر، این نشست را نه یک رویداد تشریفاتی، بلکه سرآغاز یک «همکاری عملیاتی» توصیف کرد. او با اشاره به حساسیت شرایط کنونی، تأکید کرد: «مدیریت بحرانهای زیستمحیطی در استان، امروز بیش از هر زمان دیگری به اتحاد همهی ارکان جامعه نیاز دارد. محیطزیست، فراتر از وظایف یک اداره، میراثی همگانی و امانتی برای نسلهای آینده است.» هاشمی با یادآوری تجربههای موفق جهانی در حفاظت مشارکتی، افزود: «هر جا که مردم و مسئولان در کنار هم قرار گرفتهاند، نتایج چشمگیرتر از اقدامات صرفاً دولتی بوده است. این جلسه، نقشهراهی خواهد بود برای پروژههای میدانی که با همکاری شورای شهر و خیرین به ثمر مینشیند.»
در پایان این نشست، دو طرف بر تدوین برنامههای اجرایی مشترک در حوزههای آموزش عمومی، گسترش فضای سبز شهری، و پایش مستمر منابع آب و خاک تأکید کردند. آنچه این دیدار را به یک الگوی قابل اتکا تبدیل میکند، عزمی است که نه در بیانیههای کلی، که در وعدههای عملیاتی و زمانبندیشده متجلی شده است. قزوین این روزها شاید در آستانهی تجربهای تازه قرار دارد؛ جایی که حفاظت از محیطزیست، از یک وظیفهی اداری به یک جنبش اجتماعی بدل میشود.
انتهای پیام/