رشد ۵۱ درصدی نهضت مسکن قزوین در سایه ابهامات تأمین مالی
شفق؛ در شرایطی که بسیاری از استانهای کشور با افت شدید سرعت اجرای طرح نهضت ملی مسکن مواجهاند، قزوین مدعی ثبت رکوردی قابلتوجه در این عرصه شده است. جواد حقلطفی معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار، از افزایش پیشرفت فیزیکی این پروژهها از ۳۲ درصد به ۸۳ درصد طی تنها ۱۸ ماه خبر میدهد؛ رقمی که اگر بر مدارِ واقعیاتِ مهندسی و مدیریت پروژه ارزیابی شود، نشان از بسیج گستردهای از منابع و هماهنگی میاندستگاهی دارد. با این حال، ابهام در نحوه محاسبه این درصد و عدم ارائه گزارش تفکیکی از واحدهای آمادهشده، ضرورت شفافسازی بیشتر را دوچندان میکند. و صدالبته پاسخ به این پرسش را ضروری میکند که این پیشرفت پروژهایِ چشمگیر است یا سراب آمار و گزارش کار؟
هزینههای نجومی در برابر خروجیهای مشهود
هزینهکرد ۲۰ هزار میلیارد تومانی برای پروژهای که ۲۵ هزار و ۹۳۳ واحد را در ۱۹۷ هکتار زمین پوشش میدهد، نشان از میانگین هزینهای بالغ بر ۷۷۰ میلیون تومان به ازای هر واحد دارد عددی که کمی با واقعیت هزینه ساخت و ساز در قزوین فاصله دارد(در حال حاضر قیمت تمام شده هرمترمربع ساخت مسکن در قزوین حدود ۱۵ میلیون تومان است). این رقم در شرایطی اعلام میشود که منابع مالی آن از محلهای مختلف (از جمله آورده متقاضیان و تسهیلات بانکی) تأمین شده و هنوز گزارشی از میزان بدهی دولت به پیمانکاران یا ناترازی بودجهای در این طرح منتشر نشده است. مسئلهای که میتواند در ماههای پایانی اجرا، به ترمز پروژه تبدیل شود.
زیرساختها: قربانیِ سرعتزدگی؟
اگرچه مسئولان بر اجرای همزمان آسفالت معابر و پیادهروسازی تأکید کردهاند، اما در کارنامه پروژههای مسکنِ مهر و مشابه آن، همواره عملیات تکمیلی و زیربنایی، آخرین قربانیِ کمبود اعتبار بوده است. در این گزارش مشخص نیست که چه سهمی از هزینهکرد ۲۰ همتی به زیرساختهای شهری (آب، برق، گاز و شبکه معابر) اختصاص یافته و آیا برنامهای برای تحویلِ همزمانِ مسکن و رفاهِ شهری، پیشبینی شده است یا خیر.
تعهدات تحویل در بوته آزمون
وعده تحویل ۵۳۰۰ واحد در سال جاری (که از این تعداد، ۳۳۰۰ واحد تا پایان تابستان باید آماده شوند) در حالی مطرح میشود که پارسال تنها ۴۹۷۰ واحد به متقاضیان تحویل داده شده است. این مقایسه نشان میدهد که برنامه امسال با جهشی ۶.۶ درصدی در تعداد تحویلها مواجه است. هرچند این هدف از منظر کمی معقول به نظر میرسد، اما تحقق آن منوط به عبور از موانعی نظیر تأمین نقدینگیِ پایدار، جلوگیری از افزایش قیمت مصالح و مدیریت بحرانِ تأمین نیروی کار ماهر است.
چشمانداز نهایی؛ از عدد تا کیفیت
آنچه گزارش مذکور از آن غافل مانده، معیارهای کیفیِ ساخت و رضایتسنجی متقاضیان است. در غیاب چنین دادههایی، حتی پیشرفت ۱۰۰ درصدی نیز نمیتواند ضامن موفقیتِ اجتماعی این طرح باشد. قزوین نشان داده که تواناییِ شتاب در ساخت را دارد، اما توانِ خود را برای تبدیل یک ساختمانِ بیجان به یک فضای زیستیِ پویا، هنوز به اثبات نرسانده است. ماههای پایانی سال جاری، فصلِ پاسخگویی به این پرسش اساسی خواهد بود.
انتهای پیام/