تقویت ناوگان شهری قزوین با ۲۲۷۶ میلیارد تومان تجهیزات؛ گامی در جهت بازسازی زیرساختهای فرسوده
شفق؛ در مراسمی که صبح سهشنبه در استان قزوین برگزار شد، اسکندر مومنی، وزیر کشور، همراه با معاون خود و استاندار قزوین، از توزیع ۱۴۰ دستگاه تجهیزات سنگین و نیمهسنگین عمرانی و خدماتی میان شهرداریهای این استان خبر داد. ارزش کل این محموله که عمدتاً از محل اعتبارات ملی و استانی تأمین شده، بالغ بر ۲۲۷۶ میلیارد تومان برآورد میشود؛ رقمی که در شرایط تورمی کنونی، بیش از آنکه نشاندهنده وفور منابع باشد، حکایت از فشار فزاینده برای جایگزینی ناوگانی دارد که سالها از عمر مفید آن گذشته است.
ترکیب تجهیزات تحویلی -شامل ۶۱ کامیون کمپرسی، ۲۳ اتوبوس، ۱۷ ون، ۹ لودر، ۵ خودروی آتشنشانی، ۵ مینیبوس و ۴ جرثقیل- نشان میدهد که اولویت توزیع، معطوف به حوزههای پرمصرفی چون حملونقل عمومی، مدیریت پسماند و پروژههای عمرانی بوده است. با این حال، آنچه این گزارش را از یک رویداد معمول اداری متمایز میکند، تمرکز جغرافیایی توزیع است: شهرداری قزوین با سهم ۱۴۵۰ میلیارد تومانی (بیش از ۶۳ درصد کل اعتبار)، فاصله قابلتوجهی با سایر شهرها دارد؛ بهگونهای که شهرداری محمدیه با ۳۰۰ میلیارد و شهرداری شریفیه با ۹۰ میلیارد تومان، در رتبههای بعدی قرار میگیرند.
از منظر کارشناسی، نوسازی ناوگان شهری در شهر قزوین -که بر اساس آمارهای غیررسمی، میانگین عمر برخی ماشینآلات آن به بیش از دو دهه میرسد- میتواند بهرهوری عملیاتی را تا ۳۰ درصد افزایش دهد و هزینههای تعمیر و نگهداری را به میزان محسوسی کاهش دهد. با این حال، تجربه کشورهای مشابه نشان داده که تأمین تجهیزات جدید، بدون اصلاح ساختار مدیریتی و برنامهریزی مبتنی بر داده، معمولاً به بهبود پایدار خدمات شهری نمیانجامد. در این میان، تأکید وزیر کشور بر «تقویت توان امدادرسانی» و «مدیریت پسماند» در سخنرانی این مراسم، میتواند حاکی از تغییر رویکرد از نگاه صرفاً عمرانی به سمت حکمرانی شهری تابآور باشد؛ هرچند اجرای این وعدهها در عمل، نیازمند سازوکارهای نظارتی شفاف و شاخصهای قابل اندازهگیری است.
در نهایت، اگرچه تحویل این تجهیزات را باید گامی مثبت در مسیر بازسازی زیرساختهای فرسوده قزوین ارزیابی کرد، اما پایداری این روند به عواملی مانند تأمین اعتبار مستمر، آموزش نیروی انسانی ماهر و جلوگیری از فرسایش سرمایههای جدید از طریق نگهداری اصولی بستگی دارد. بیتردید، نگاه بلندمدت به نوسازی ناوگان شهری، فراتر از یک رویداد نمادین، میتواند الگویی برای سایر استانهای با همان بضاعت مالی فراهم آورد؛ مشروط بر آنکه توزیع منابع با عدالت آماری و نیازسنجی میدانی همراه شود.
انتهای پیام/