سایه سنگین صنعت بر سفرههای زیرزمینی؛ محیطزیست قزوین با چکمههای میدانی به جنگ آلودگی میرود
شفق؛ عقربههای ساعت صنعت و چشمان بیدار محیطزیست! در ادامه سلسلهبازدیدهای سرزده و شبانهروزی از مناطق صنعتی استان، سیداسدالله هاشمی بههمراه تیم کارشناسی خود، وارد یکی از حساسترین نقاط آلاینده استان در شهرستان بوئینزهرا شد. واحدهایی که نقشه پراکندگی آنها روی کاغذ، بیشباهت به زخمهایی روی پیکره طبیعت نیست؛ مناطقی که آمار ذرات معلق و پسابهای صنعتی در آنها، زنگ خطری برای دشتهای زیرزمینی و ریههای ساکنان به صدا درآورده است.
نظارت فراتر از یک بخشنامه؛ روایت یک استراتژی سرزمینی
هاشمی در حاشیه این بازدید، در گفتوگو با خبرنگار شفق، با تأکید بر اینکه پایش صنایع نباید به یک روال کلیشهای اداری تقلیل یابد، اظهار داشت: «این حضور میدانی، بخشی از یک پازل نظارتی ۲۴ ساعته در تمامی شهرستانهای استان است. ما نمیخواهیم با بخشنامه، محیطزیست را مدیریت کنیم؛ میخواهیم با دستگاههای سنجش و چشمان کارشناسی، لحظهبهلحظه نفس صنایع را بشماریم.»
او با اشاره به نمونهبرداریهای انجامشده از دودکشها و خروجیهای پساب در این بازدید، افزود: «دادهها دروغ نمیگویند؛ هر واحدی که عدد فراتر از استاندارد را ثبت کند، دیگر در مدار «تولید» نیست، در مدار «تهدید» قرار میگیرد و برخورد با آن، بدون اغماض و بر اساس جدول زمانی مشخص خواهد بود.»
پیوند ناگسستنی سلامت سفره و سبد معیشت مردم
مدیرکل محیطزیست قزوین در این بازدید، با اشاره به خشکسالیهای پیدرپی و کاهش سطح آبهای زیرزمینی، آلودگیهای صنعتی را «تهدید خاموش» خواند و تصریح کرد: «سلامت مردم، مرز قرمزی است که خطکشی آن به دست آمار و ارقام علمی است. محیطزیست سالم، فقط یک شعار زیستمحیطی نیست؛ یعنی مادری که نگران آبی نیست که برای فرزندش میجوشاند؛ یعنی کشاورزی که محصولش را بدون ترس از فلزات سنگین به بازار میفرستد. ما بهعنوان متولی این امانت، هرگونه قصور در این زنجیره را مصداق تضییع حقوق عامه میدانیم و بدون مسامحه با متخلفان برخورد خواهیم کرد.»
تحلیل کارشناسی: از شعار تا اقدام عملیاتی
نکته حائز اهمیت در این بازدید، عبور از رویه سنتی «بازدید ابلاغی» و حرکت به سمت «مدیریت مبتنی بر ریسک» است. اولویتبندی واحدهای صنعتی بر اساس پتانسیل آلایندگی و پایش مستقیم مدیر ارشد استان، پیامی دووجهی دارد: از یکسو، به سرمایهگذاران هشدار میدهد که عصر بیتوجهی به ملاحظات زیستمحیطی به پایان رسیده و از سوی دیگر، به جامعه محلی اطمینان میدهد که صدای اعتراضشان به گوش نهادهای نظارتی رسیده است. با این حال، چالش اصلی فراتر از تعداد بازدیدهاست؛ آنچه این استراتژی را به پیروزی میرساند، استمرار پایشها در ساعات غیراداری و اتصال آن به سامانههای برخط هشدار سریع است که هنوز در برخی شهرستانها به بلوغ کامل نرسیده است.
سخن پایانی از دل یک کارخانه
در حالی که مدیرکل محیطزیست، آخرین توصیههای فنی را به مسئول بهرهبرداری یکی از واحدهای فولادی ابلاغ میکرد، صدای آژیر تغییر شیفت کارگران در پسزمینه پیچید؛ یادآوری تلخ که صنعت و محیطزیست، نه در تقابل که در تعارضی تاریخی گرفتار شدهاند. اما شاید همین قدمهای میدانی مسئولان، بتواند روزی این آژیر را به نوای هماهنگی با طبیعت تبدیل کند؛ هماهنگی که در آن نه کارگری بیمار میشود و نه زمینی میمیرد.
انتهای پیام/