محیط زیست
نشت آلودگی به منابع آبی قزوین؛ ۵۰ درصد از پسابهای صنعتی استان «غیراستاندارد» است
۴ آذر, ۱۴۰۴
در ماهی که گذشت، نیمی از خروجیهای پساب صنعتی و تصفیهخانههای استان قزوین آلوده به مواد خطرناک تشخیص داده شدند. مقامات محیط زیست استان میگویند به واحدهای متخلف اخطار دادهاند، اما دادههای علمی نشان میدهند که این آلایندهها میتوانند به سرعت در آبهای زیرزمینی نفوذ کرده و بحران سلامت عمومی ایجاد کنند.
نبرد هوایی و زمینی برای نجات جنگلهای باستانی الیت؛ همکاری بینالمللی برای مهار آتش
۱ آذر, ۱۴۰۴
دل جنگلهای هیرکانی با قدمت میلیونها سال، نبردی نفسگیر میان انسان و آتش درگرفته است. آتشسوزیهای لکهای در منطقه صعبالعبور «الیت» مرزنآباد، با وجود تلاشهای بیوقفه، همچنان با وزش باد زبانه میکشد. اما این بار، آسمان مازندران میزبان ناوگانی از هواپیماها و بالگردهای اطفای حریق از داخل و خارج مرزهاست تا ریههای سبز زمین را نجات دهند.
تهسیگار؛ قاتل خاموش خاکهای سالم
۲۸ آبان, ۱۴۰۴
در اقدامی نمادین به مناسبت روز جهانی خاک، داوطلبان قزوینی به مصاف یکی از مخربترین آلایندههای محیط زیست رفتند. آنها در پویش «خاکهای سالم، شهرهای سالم» فیلترهای سیگار را از باغستان ملت جمعآوری کردند، اما این تنها آغاز ماجراست. تحقیقات علمی نشان میدهد هر تهسیگار میتواند تا ۱۰ سال خاک را با سموم کشنده آلوده کند.
پاسداری از طبیعت قزوین؛ ۱۳۰ هزار هکتار به محیط زیست سپرده شد
۲۷ آبان, ۱۴۰۴
در اقدامی تاریخی و با هدف حفاظت پایدار، مدیریت گستردهترین انتقال اراضی طبیعی در استان قزوین به پایان رسید: واگذاری ۱۳۰ هزار هکتار از عرصههای منابع طبیعی به محیط زیست. این تصمیم، صفحه جدیدی در حفاظت از مناطق تحت حفاظت استان ورق زد.
قربانی شدن کفتارها در دام خرافات: هشدار محیط زیست درباره یک باور مرگبار
۲۷ آبان, ۱۴۰۴
در سایهی باورهای کهنه و خرافی، کفتارهای ماده در منطقهی حفاظتشدهی طارم سفلی قزوین، به جرمی ناکرده هدف گلوله قرار میگیرند. ادعای واهی «بختگشایی» و «جادوی عشق» که به آلت تناسلی این جانور نسبت داده میشود، نه تنها پایه علمی ندارد، که اکنون به خطری مهلک برای بقای این گونهی ارزشمند تبدیل شده است.
آیینه آسمان در خطر: نبرد اوان برای بقا
۲۴ آبان, ۱۴۰۴
در میان قلههای سر به فلک کشیده البرز، آیینه شفاف و آرام اوان، دیگر انعکاسدهنده صلابت کوههای اطرافش نیست، بلکه صحنهای از یک نبرد نابرابر را به تصویر میکشد. نبردی که قهرمان آن، خودِ این اکوسیستم منحصربهفرد است و مهاجمان، سیلابهای خروشان و فرسایش خاک هستند که پایداری فیزیکی و جانوری این نگین فیروزهای را به ورطه نابودی میکشانند. اینک پرسش این نیست که آیا اوان در خطر است، بلکه این است که آیا اراده ما برای نگهبانی از این میراث طبیعی، به اندازه تهدیداتی که او را احاطه کرده، قدرتمند است؟